Η Μαρία Εκμεκτσίογλου παραχώρησε αυτή την εβδομάδα μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο νέο τεύχος του περιοδικού «Λοιπόν» και στον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου, μιλώντας με τη γνωστή της αμεσότητα για τη ζωή, τις εμπειρίες της και, μεταξύ άλλων, για το φλερτ. Η γνωστή μαγείρισσα δεν δίστασε να ανατρέξει στο παρελθόν και να μοιραστεί μια από τις πιο τρυφερές κινήσεις που έχει δεχτεί ποτέ: μια ρομαντική «τελετουργία» που κράτησε έναν ολόκληρο χρόνο και που, όπως φαίνεται, έχει μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη της.
Με τη χαρακτηριστική της ειλικρίνεια, η Μαρία Εκμεκτσίογλου περιέγραψε ένα φλερτ που δεν στηρίχτηκε σε μεγάλα λόγια ή εντυπωσιασμούς της στιγμής, αλλά σε συνέπεια, ευγένεια και ουσιαστική πρόθεση. Ένα φλερτ που, όπως υπογράμμισε, δεν είχε τίποτα το επιθετικό ή το αμήχανο — από εκείνα που συχνά ακούμε ή διαβάζουμε ως «ακραίες» ιστορίες.
Μαρία Εκμεκτσίογλου: Έλληνες ή Τούρκοι καλύτεροι στο φλερτ;
Σε ερώτηση για το αν οι Έλληνες ή οι Τούρκοι είναι καλύτεροι στο φλερτ, η Μαρία Εκμεκτσίογλου απάντησε ξεκάθαρα πως δεν βλέπει ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στους δύο λαούς. Όπως είπε, και οι δύο φλερτάρουν με ευγένεια και έναν τρόπο που σέβεται τον άλλον.
Η ίδια μάλιστα τόνισε ότι, προσωπικά, δεν έχει βιώσει τις συμπεριφορές που συχνά περιγράφονται ως «τέρατα» — εκείνα τα ακραία ή τοξικά παραδείγματα που κάνουν εντύπωση αλλά δεν αντιπροσωπεύουν πάντα την πραγματικότητα. Και ίσως, όπως παραδέχτηκε, αυτό να οφείλεται εν μέρει στο ότι δεν αφήνει να την πλησιάσουν άνθρωποι που δεν έχουν ποιότητα και «κιμπαριλίκι». Με άλλα λόγια, δεν είναι μόνο το πώς φλερτάρει κάποιος, αλλά και το ποιος είναι ο ίδιος ως χαρακτήρας.
Αυτή η τοποθέτηση δίνει μια ενδιαφέρουσα διάσταση στη συζήτηση: το φλερτ δεν είναι απλώς μια τεχνική ή ένα παιχνίδι εντυπώσεων. Είναι καθρέφτης της συμπεριφοράς, της αγωγής και του σεβασμού.
Η πιο τρυφερή κίνηση: 17 λευκά τριαντάφυλλα κάθε Πέμπτη για έναν χρόνο
Όταν η κουβέντα πήγε στο πιο «ακραίο» πράγμα που έχει κάνει ένας άντρας για να τη φλερτάρει, η απάντηση της Μαρίας Εκμεκτσίογλου δεν είχε τίποτα το υπερβολικό με την κλασική έννοια. Δεν επρόκειτο για κάτι θορυβώδες ή επιδεικτικό, αλλά για μια κίνηση ρομαντική, σταθερή και απόλυτα προσωπική.
Όπως αποκάλυψε, ο σύζυγός της — και πατέρας των παιδιών της — όσο εκείνη βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, της έστελνε κάθε Πέμπτη 17 λευκά τριαντάφυλλα. Και το έκανε αυτό επί έναν χρόνο. Η λεπτομέρεια της ημέρας δεν ήταν τυχαία: Πέμπτη ήταν η ημέρα που γνωρίστηκαν. Έτσι, η εβδομαδιαία αυτή χειρονομία δεν λειτουργούσε απλώς ως ένδειξη ενδιαφέροντος, αλλά σαν μια σταθερή υπενθύμιση μιας σημαντικής στιγμής που τους ένωσε.
Η Μαρία Εκμεκτσίογλου περιέγραψε αυτή τη χειρονομία σαν μια μορφή τρυφερού «ρυθμού» που έδινε νόημα στη σχέση τους, ειδικά σε μια περίοδο που οι αποστάσεις και οι υποχρεώσεις θα μπορούσαν εύκολα να φθείρουν τον ενθουσιασμό της αρχής. Κι όμως, η συνέπεια εκείνου του ανθρώπου μετέτρεψε το φλερτ σε πράξη φροντίδας.
Γιατί 17 τριαντάφυλλα;
Όπως εξήγησε η ίδια, ο αριθμός 17 είχε έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: ήταν η ηλικία της τότε. Έτσι, τα 17 λευκά τριαντάφυλλα δεν ήταν ένα τυχαίο «μπουκέτο», αλλά μια συμβολική κίνηση που έλεγε χωρίς λόγια: «Θυμάμαι, μετράω, δίνω σημασία».
Και τα λευκά τριαντάφυλλα, με τον δικό τους συμβολισμό, πρόσθεσαν ένα ακόμη επίπεδο τρυφερότητας: καθαρότητα, ειλικρίνεια, σεβασμός, μια αγάπη που δεν χρειάζεται υπερβολές για να αποδειχθεί.
«Μετά, όταν παντρευτήκαμε, το σταμάτησε»
Ένα σημείο που επίσης ξεχώρισε στη διήγησή της ήταν το χιούμορ και η ρεαλιστική ματιά με την οποία έκλεισε την ιστορία: μετά τον γάμο, όπως είπε, η αποστολή των λουλουδιών σταμάτησε. Η παρατήρηση αυτή ειπώθηκε χωρίς πικρία — περισσότερο σαν μια γλυκόπικρη αλήθεια που πολλοί αναγνωρίζουν. Το φλερτ έχει την ένταση της αρχής, όμως η αγάπη δοκιμάζεται και αποδεικνύεται στην καθημερινότητα.
Κι ίσως αυτό να είναι και το πιο ουσιαστικό μήνυμα πίσω από την εξομολόγηση της Μαρίας Εκμεκτσίογλου: το ωραίο φλερτ δεν είναι μόνο το ρομαντικό «κάτι», αλλά η συνέπεια, η καλή πρόθεση και η ευγένεια — στοιχεία που μπορούν να κρατήσουν μια σχέση ζωντανή, ακόμη κι όταν τα λουλούδια σταματήσουν να έρχονται κάθε Πέμπτη.
Η ιστορία με τα 17 λευκά τριαντάφυλλα δεν είναι απλώς ένα στιγμιότυπο ρομαντισμού. Είναι μια υπενθύμιση ότι το αληθινό ενδιαφέρον φαίνεται στις λεπτομέρειες, στη σταθερότητα και στον τρόπο. Και η Μαρία Εκμεκτσίογλου, μέσα από αυτή τη μικρή αλλά τόσο δυνατή αφήγηση, δείχνει πως το πιο όμορφο φλερτ είναι εκείνο που γίνεται με σεβασμό, αρχοντιά και καρδιά.
